Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

...μετά την περσινή σαιζόν, που η κεντρική μας κατεύθυνση ήταν το : "Who Can Speak?"

Επιστροφή στην προετοιμασία του Υλικού των εκπομπών μας.

Δημοσίευση από City Travellers Σήμερα στις 23:41
Τέλη Σεπτέμβρη. Ξεκινάμε την προετοιμασία για την επανέναρξη των εκπομπών μας (http://beton7artradio.gr/ekpompes/?p=39) στο διαδικτυακό ραδιόφωνο beton7artradio (http://www.beton7artradio.gr/index.php/en/).

Την πρώτη εκπομπή γι' αυτή την σαιζόν την υπολογίζουμε μέση Οκτώμβρη.

Αυτό όμως που θα τρέξει Νοέμβρη - Δεκέμβρη είναι μια παρουσίαση σε 4 ραδιοδιαλέξεις μίας μεταφραστικής εργασίας του Βαγγέλη Μπιτσώρη, που εγκαινιάζει και μια νέα εποχή στις παρουσιάσεις μας.
Οι καλεσμένοι μας πλέον θα μπορούν να παρουσιάζουν μια εργασία τους ανέκδοτη σε μια σειρά ραδιοδιαλέξεων, όπου το αντικείμενο μελέτης θα επηρεάζει τις συζητήσεις που θα προηγούνται ή θα ακολουθούν.
Με την ευκαιρία μάλιστα αυτής της ανακοίνωσης θα θέλαμε να προσκαλέσουμε φίλους που εργάζονται ανάλογα να μας προτείνουν θεματικές που θα μπορούσαν να αναπτύξουν μέσα από την εκπομπή μας υπό την μορφή των ραδιοδιαλέξεων.

Ας προϊδεάσουμε λοιπόν περί της πολύ ενδιαφέρουσας εργασίας του Βαγγέλης Μπιτσώρη. Ο Βαγγέλης Μπιτσώρης συγγραφέας, μεταφραστής, ο οποίος έχει εργασθεί βασικά πάνω στον Derrida, θα μας παρουσιάσει σε μια σειρά περίπου 4 εκπομπών, ραδιοδιαλέξεων, ένα μικρό βιβλίο, το οποίο έχει μεταφράσει, αλλά δεν έχει εκδοθεί, με τίτλο: «Noli me tangere»
του Jean-Luc Nancy
Η παρουσίαση αυτή θα είναι μια μικρή συνεισφορά στο έργο του Jean-Luc Nancy. Ένα έργο που αποδομεί το χριστιανικό μοντέλο, μέσα από τα αξιόλογα γραπτά του για την τέχνη. Αναλύσεις των έργων ζωγραφικής “Noli me tangere” των ζωγράφων: Rembrandt, Durer, Tiziano, Pontormo, Bronzino και Correggio.
Μία εργασία, που βρίσκεται σε σιωπηλό διάλογο με το μνημειώδες αφιέρωμα του Jacques Derrida στο έργο του Jean-Luc Nancy: “ Le toucher ”
Το Μη μου άπτου λατ. (Noli me tangere= μη με εγγίζεις) είναι χριστιανική έκφραση από την Καινή Διαθήκη που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (20.17). Η βιβλική σκηνή της αναγνώρισης του Ιησού από την Μαρία Μαγδαληνή μετά την Ανάστασή του έγινε αντικείμενο μιας μακράς, εκτεταμένης και συνεχούς εικονογραφικής παράδοσης στη χριστιανική τέχνη από την εποχή του Φρα Αντζέλικο (1395-1455) μέχρι τις ημέρες μας.
Κατά την σκηνή στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο μόλις αναστημένος Ιησούς διατάσσει στην Μαγδαληνή, μη μου άπτου (Noli me tangere – μη με εγγίζεις).
Μια στιγμή – κλειδί στην γενική παραβολή από την οποία απαρτίζεται η ζωή του Ιησού. Ένα ιδιαίτερα καλό παράδειγμα αυτής της ξαφνικής εμφάνισης στην οποία η φυγή εμπεριέχεται ήδη.
Αναστήθηκε, μιλάει, κάνει έκκληση και φεύγει.

Μην με αγγίζετε. Πέρα από την ιστορία του Χριστού, αυτή η φράση μέσα στην καθημερινότητα, λέει κάτι σημαντικό γύρω από το άγγιγμα γενικότερα. Υπενθυμίζει τη στιγμή που το άγγιγμα δεν πρέπει να αγγίξει, κι έτσι να μεταδώσει από το ένα σημείο στο άλλο κάτι- ότι, με τέχνη, λεπτότητα, χάρη.

Οι χριστιανικές παραβολές διατηρούν την δύναμή τους και πέρα από την σφαίρα της θρησκείας. Μεταφέρουν μέσα από ένα μεγάλο κομμάτι της σύγχρονης λογοτεχνίας την κατάστασή τους, υπό μία μορφή μηνύματος,“τύπου κώδικα”. "Όποιος έχει αυτιά να ακούσει, ας ακούσει". Δεν υπάρχει μήνυμα χωρίς πρωταρχικά να έχει δημιουργηθεί, να έχει υπάρξει ως μια ανάγκγη για "προσφυγή". Ή πιο απλά χωρίς να υπάρξει στο ίδιο το μήνυμα μια κατεύθυνση προς μια σημασία ή μια ικανότητα που ο λόγος της (/) είναι να ακουσθεί. Όχι υπό την μορφή μιας προτροπής “δώσε προσοχή σ΄αυτό”, αλλά μάλλον σαν μια προειδοποίηση: “αν δεν καταλάβαίνετε, το μήνυμα θα σας ξεφύγει”.

…σύντομα από το ραδιόφωνο του Beton7art radio, που σιγά σιγά (μέσα Οκτ.) θα ξεκινήσουν οι εκπομπές των“City Travellers”

Το παραπάνω κείμενο που θα δουλέψει σαν την κατευθυντήρια οδό των αναζητήσεών μας, καθώς και ο όλος συντονισμός είναι της Κατερίνας Αθανασίου, η οποία εκπέμπει παρέα με τον Αντώνη Λακίδη και τον Bobby Coltrane. Οι παραπάνω κύριοι και κυρίες, ετοιμάζουν τις δικές τους κατευθύνσεις πάνω στις εκάστοτε θεματικές, που σημαίνει πως ο τρόπος που λειτουργεί η παρέμβαση και η οδός που θα ακολουθήσει ο καθένα τους είναι ανεξάρτητη και ο συντονισμός γίνεται απ' ευθείας στο studio. Μουσική: Λουκάς Δημητρέλος.

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

Ραδιοδιάλεξη: Βαγγέλης Μπιτσώρης / "Ζακ Ντερριντά, Ζακ Μπωντιγιάρ. Η έννοια του πολέμου και της τρομοκρατίας"

Αγαπητοί φίλοι

Αυτό το Σάββατο 28 Μαΐου 2016, ώρα 14:00 – 16:00, oι City Travellers θα έχουν καλεσμένο τον Βαγγέλη Μπιτσώση σε μια ραδιοφωνική διάλεξη, όπου προσκεκλημένοι θα παρίστανται και οι φοιτητές του μεταπτυχιακού τμήματος της Παντείου.

Από την Πέμπτη 26 έως την Κυριακή 29 Μαΐου το studio του Beton7ArtRadio (beton7artradio.gr) θα μεταφερθεί στην Art Athina και θα εκπέμπει μέσα από την έκθεση όλες τις μέρες και τις ώρες λειτουργίας της με ειδικό πρόγραμμα.

 Live ακρόαση: (δεν είναι δυνατή, πλέον) http://us7.streamingpulse.com/1047/ 

part A:     https://soundcloud.com/citytravellers/city-travellers-art-athina-28-05-2016
part B:     https://soundcloud.com/citytravellers/city-travellers-art-athina-28-05-2016-part-b

Στο Κλειστό Π. Φαλήρου (Γήπεδο TaeKwonDo) . ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ 7 .

Σ΄ αυτό το πλαίσιο θα φιλοξενήσουμε το τμήμα του μεταπτυχιακού, στο οποίο διδάσκει ο Βαγγέλης Μπιτσώρης.
Σάββατο 28. 5 και ώρα 2:00 - 4:00 μμ, με

Τίτλο: "Ζακ Ντερριντά, Ζαν Μπωντιγιάρ. Η έννοια του πολέμου και της τρομοκρατίας".

προηγούμενες εκπομπές των City Travellers: https://soundcloud.com/you/tracks

Επίσης θα θέλαμε να γνωρίζετε πως είμαστε ανοιχτοί σε προτάσεις σας, για συζητήσεις ή και θεματικές που θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε σε  μία εκπομπή η σε μια σειρά εκπομπών, ατομικά ή ως ομάδα, που θα σας ενδιέφερε να καταγραφεί και να υπάρξει ως εκδήλωση προς κάποιο ακροατήριο.


Μας ενδιαφέρει  ο πολιτικός, στοχαστικός λόγος, μιας και θεωρούμε πως είναι απόλυτα συνυφασμένος με την περιοχή της τέχνης.

για τους City Travellers (Κατερίνα Αθανασίου, Αντώνης Λακίδης,  Μπάμπης Coltrane)




Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

προσκεκλημένος: Γιώργος Τζιρτζιλάκης / ΠΕΜΠΤΗ 10/12/2015 και ώρα 6.00 – 8.00 μ.μ


Πέμπτη 10/12/2015 και ώρα 6.00 – 8.00 μ.μ. μπορείτε να μας ακούσετε

με άκρως ερευνητική διάθεση

live στο http://www.beton7artradio.gr/index.php/en/beton7artradio-chat?tmpl=popup




Photo: Τάσος Βρεττός

2η εκπομπή για αυτή την σαιζόν

Γιώργος Τζιρτζιλάκης

Η συζήτηση με αφορμή

το νέο του βιβλίο από τις εκδόσεις Καστανιώτη:

«Υπονεωτερικότητα και εργασία του πένθους. Η επήρεια της κρίσης στην σύγχρονη ελληνική κουλτούρα».



Μην την χάσετε...
Γιάννης Παρασκευόπουλος, Κατερίνα Αθανασίου, Αντώνης Λακίδης,

στην μουσική Λουκάς Δημητρέλλος.


Αρχεία προηγούμενων εκπομπών:
http://www.beton7artradio.gr/index.php/en/producers/item/62-city-travellers





Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Ο μύθος της εξειδίκευσης

του Ρικάρντο Χάουσμαν στο project syndicate.
(παρουσιάσθηκε στα Ελληνικά στο Προοδευτική Πολιτική).





Μερικές ιδέες μοιάζουν εμπνευσμένες. 'Αλλες μοιάζουν τόσο προφανείς, που δύσκολα τολμάς να τις αμφισβητήσεις. Η ισχύς τους έγκειται στο ότι έχουν πολλές μη προφανείς επιπτώσεις.
Αναπλαισιώνουν τον τρόπο σκέψης μας, την κοσμοθεωρία και τον τρόπο που αποφασίζουμε να δρούμε στα πράγματα.

Μια τέτοια ιδέα είναι πως οι πόλεις, οι περιοχές και οι χώρες θα πρέπει να εξειδικεύονται. Μιας που δεν είναι δυνατό να τα καταφέρνουν καλά όλα, χρειάζεται να συγκεντρωθούν σε αυτά στα οποία είναι καλύτεροι -ήτοι στα «συγκριτικά πλεονεκτήματά» τους. Μερικά πράγματα, που τα κάνουν πολύ καλά, μπορούν να τα ανταλλάσσουν με πράγματα που τα κάνουν καλά αλλού, και να αξιοποιούν τα κέρδη από τη συναλλαγή αυτή.

Αλλά ακόμα και ιδέες που μοιάζουν αυτονόητες ή εμπνευσμένες, μπορεί να είναι λανθασμένες ή επικίνδυνες. Όπως συμβαίνει συχνά, μπελάδες δεν σου προκαλούν αυτά που δεν ξέρεις, αλλά αυτά που νομίζεις -λανθασμένα- πως τα ξέρεις. Και η ιδέα πως οι πόλεις και οι χώρες πρέπει να εξειδικεύονται, και πως άρα θα πρέπει να εξειδικεύονται, είναι μια πολύ λανθασμένη και επικίνδυνη ιδέα.
Eν όψει , έργο του Tosa Mitsuoki

Όταν μια ιδέα είναι ταυτόχρονα εμπνευσμένη και λάθος, αυτό συχνά συμβαίνει διότι είναι σωστή ως προς κάποιες πλευρές της, και όχι στις πλευρές που είναι οι σημαντικές στην εφαρμογή της.
Ναι,ο κόσμος εξειδικεύεται και πρέπει να εξειδικεύεται. Όλοι επωφελούνται αν είμαστε καλοί σε διάφορα πράγματα και ανταλλάσσουμε την τεχνογνωσία μας με άλλους. Σπάνια π.χ. ένας οδοντίατρος είναι ταυτόχρονα και δικηγόρος.

Αλλά η εξειδίκευση στο ατομικό επίπεδο οδηγεί σε ποικιλομορφία σε ένα ανώτερο επίπεδο.Ακριβώς επειδή τα άτομα και οι επιχειρήσεις εξειδικεύονται, οι πόλεις και τα κράτη οφείλουν να είναι ποικιλόμορφα.

Σκεφτείτε ένα αγροτικό ιατρείο κι ένα μεγάλο νοσοκομείο. Στο πρώτο πιθανότατα υπηρετεί ένας παθολόγος, που μπορεί να παράσχει μικρό εύρος υπηρεσιών. Στο δεύτερο, έχουμε εξειδικευμένους ιατρούς σε διάφορους τομείς (ογκολογία, καρδιολογία, νευρολογία κ.λπ) που επιτρέπουν στο νοσοκομείο τους να παράσχει μεγάλο εύρος παροχών υγείας. Η εξειδίκευση των ιατρών οδηγεί σε διαφοροποίηση των νοσοκομειακών υπηρεσιών.

Η εξειδίκευση των ατόμων οδηγεί σε διαφοροποίηση στο επίπεδο της πόλης. Οι μεγαλύτερες πόλεις είναι πιο διαφοροποιημένες από τις μικρότερες πόλεις. Μεταξύ πόλεων με ανάλογο πληθυσμό (π.χ. το Σαλβαδόρ και η Κουριτίμπα στη Βραζιλία ή η Γκουανταλαχάρα και το Μοντερέι στο Μεξικό) οι πιο διαφοροποιημένες πόλεις είναι πλουσιότερες από τις λιγότερο διαφοροποιημένες πόλεις. Τείνουν να αναπτύσσονται ταχύτερα, και να διαφοροποιούνται κι άλλο, όχι μόνο διότι διαθέτουν μια μεγαλύτερη εσωτερική αγορά, αλλά και διότι έχουν μεγαλύτερη ποικιλία σε όσα μπορούν να πουλήσουν σε άλλες πόλεις ή κράτη.

Ό,τι είναι αληθές στο επίπεδο των πόλεων, είναι ακόμα πιο οφθαλμοφανές στο επίπεδο των κρατών και των χωρών: η Ολλανδία, η Χιλή και το Καμερούν έχουν ανάλογο πληθυσμό, αλλά η Ολλανδία είναι δύο φορές πλουσιότερη από τη Χιλή που είναι δέκα φορές πλουσιότερη από το Καμερούν. Αν κοιτάξουμε τις εξαγωγές τους, θα διαπιστώσουμε πως η Ολλανδία είναι τρεις φορές πιο διαφοροποιημένη από τη Χιλή που είναι τρεις φορές πιο διαφοροποιημένη από το Καμερούν.

Όπως οι συνεργάτες μου και εγώ πρόσφατα επιχειρηματολογήσαμε, αυτό μπορούμε να το κατανοήσουμε αν δούμε τις επιχειρήσεις ως κομμάτια τεχνογνωσίας, όπως ακριβώς τα γράμματα, που σχηματίζουν λέξεις. Όσο περισσότερα γράμματα έχουμε, τόσο περισσότερες και μακρύτερες λέξεις μπορούμε να φτιάξουμε. Όσο περισσότερη τεχνογνωσία είναι διαθέσιμη, τόσο περισσότερες επιχειρήσεις στηρίζονται και τόσο πιο περίπλοκες μπορούν να γίνουν αυτές.

Οι πόλεις είναι μέρη όπου συνυπάρχουν άνθρωποι που έχουν εξειδικευθεί σε διάφορους κλάδους επιτρέποντας τις επιχειρήσεις να συνδυάζουν τις τεχνογνωσίες τους. Τα πλούσια κράτη χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη διαφοροποίηση στις ικανότητες και υποστηρίζουν μεγαλύτερη ποικιλία επιχειρήσεων με μεγαλύτερες ευκαιρίες απασχόλησης σε ειδικότητες διαφόρων ειδών.

Στη διαδικασία της ανάπτυξης, οι πόλεις, οι περιφέρειες και τα κράτη δεν εξειδικεύονται· διαφοροποιούνται. Εξελίσσονται, και από εκεί που υποστήριζαν λίγες απλές επαγγελματικές δραστηριότητες, μπορούν πια να το κάνουν για πολύ διαφορετικότερες και πιο περίπλοκες επιχειρήσεις. Αυτό σημαίνει πως εμφανίζονται πιο περίπλοκα προβλήματα συντονισμού, καθώς μια νέα επιχείρηση σε μια πόλη δεν βρίσκει εύκολα έμπειρο προσωπικό ή εξειδικευμένους συνεργάτες. Αλλά οι πολιτικοί μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην επίλυση αυτών των προβλημάτων.

Αυτό είναι που καθιστά τόσο επικίνδυνη την ιδέα πως οι πόλεις, οι περιφέρειες ή τα κράτη πρέπει να εξειδικευτούν όπου φαίνεται να διαθέτουν συγκριτικό πλεονέκτημα. Ο αυτοπεριορισμός τους στις λίγες δραστηριότητες όπου θεωρούν πως υπερέχουν, τελικά μειώνει την ποικιλομορφία των ικανοτήτων (τα «γράμματα») που διαθέτουν. Το ζήτημα δεν είναι να επιλεγούν λίγοι «πρωταθλητές» ανάμεσα στις υφιστάμενες επιχειρήσεις, αλλά μάλλον να υπάρξουν όσο το δυνατό περισσότεροι νικητές, διευρύνοντας το επιχειρηματικό οικοσύστημα και την ικανότητα να «θραφούν» νέες επαγγελματικές δραστηριότητες.

Αυτό είναι ακόμα σημαντικότερο σήμερα, που η παγκοσμιοποίηση των αλυσίδων συνεργασίας αποσυναρμολογεί τις παραδοσιακές σχέσεις παρόχων-πελατών. Οι πόλεις και οι χώρες θα έκαναν λάθος αν αποδέχονταν να αυτοπεριοριστούν σε λίγους «θύλακες» και να επικεντρωθούν στην περιοχή τους, όπως τόσο πολλοί τις συμβουλεύουν. Αντιθέτως θα χρειαστεί να προσπαθήσουν να συμμετάσχουν σε όσο το δυνατό περισσότερες αλυσίδες παραγωγής υπεραξίας μπορούν, πράγμα που προϋποθέτει τη συνεργασία με άλλες υφιστάμενες επιχειρήσεις και την αξιοποίηση της τεχνογνωσίας τους ώστε να επεκταθούν και να προσαρμοστούν σε νέες ανάγκες.

Ο ανταγωνισμός αναπόφευκτα τείνει να θέτει εκτός μάχης τις λιγότερο αποτελεσματικές επιχειρήσεις και τους μη ανταγωνιστικούς κλάδους. Δουλειά των πολιτικών δεν είναι να παρατείνουν την επιθανάτιο αγωνία τους. Δουλειά τους είναι να εντοπίζουν πώς να βελτιώνουν την παραγωγικότητα και να εμπλουτίζουν την οικονομία της περιοχής τους με νέες δραστηριότητες και παραγωγικές ικανότητες, κάνοντας το όλον μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του.



Ο Ricardo Hausman είναι καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, πρώην υπουργός της Βενεζουέλα



Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

William Turner, 1843

  • Η Mary Somerville (1780 –1872), μια συγγραφέας-επιστήμων από την Σκωτία, επισκέπτεται τον ζωγράφο William Turner και πραγματοποιεί στο ατελιέ του, το πείραμα για το οποίο έγινε γνωστή: Αναλύει με ένα πρίσμα ηλιακό φως και ρίχνει το ιώδες φως σε μια μεταλλική βελόνα. Το αποτέλεσμα είναι η βελόνα να αποκτήσει μαγνητικές ιδιότητες. Επισημαίνει μάλιστα πως αν χρησιμοποιηθεί το κόκκινο ή κάποιο άλλο χρώμα του φάσματος, τότε η βελόνα δεν μαγνητίζεται.





William Turner, Light and Colour (Goethe's Theory), 1843. Oil on canvas, 78.5 cm × 78.5 cm, Tate Britain, London.



  • Λέγεται ότι στον πίνακά του, «Ο Οδυσσέας χλευάζει τον Πολύφημο» (1829), ο Turner επηρεασμένος από την θεωρία της «μαγνητικής δύναμης» των ιωδών ακτίνων, εμφανίζει το ιώδες χρώμα να «έλκεται» προς τα βόρεια, όπως ακριβώς και η βελόνα της μαγνητικής πυξίδας.





  • Πρόκειται για το πείραμα που ανακοινώθηκε το 1826 στην Βασιλική Εταιρείατου Λονδίνου με τίτλο «On the Magnetic Properties of the Violet Rays of the Solar Spectrum» [Μ. Somerville, Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Vol. 116, No. 1/3 (1826), pp. 132-139]. Η εργασία της παρουσιάστηκε από τον σύζυγό της, δεδομένου ότι οι γυναίκες δεν είχαν το δικαίωμα να συμμετέχουν στις συνεδριάσεις της Εταιρείας. Η Somerville ουσιαστικά επανέλαβε το πείραμα που πρώτος εκτέλεσε ο Carlo Luigi Morichini στη Ρώμη το 1813, χρησιμοποιώντας μια βελόνα ραπτικής μήκους μιας ίντσας.


Glass prism formerly belonging to the Herschel family and now in the collection of the National Maritime Museum. Prisms like this can split sunlight into its constituent spectrum of colours, and Mary Somerville would have made use of similar equipment for her experiments on violet light.



Τελικά η πολυμαθής συγγραφέας Somerville απέσυρε τον ισχυρισμό της ότι ιώδεις ακτίνες μαγνητίζουν μια ατσάλινη βελόνα, όταν οι επαναλήψεις του πειράματός της απέτυχαν να δώσουν το ίδιο αποτέλεσμα, όπως άλλωστε θα έκανε κάθε επιστήμονας μπροστά σε νέα και ακριβέστερα πειραματικά αποτελέσματα.